Woensdag 22 en donderdag 23 februari 2006: Iris bezoekt de parade in Bandar.

Op donderdag 23 februari was het de 22e nationale feestdag van Brunei. Op die dag werkt er niemand dus werd ik geacht mezelf te vermaken. Mijn collega's hadden voor me bedacht dat ik een nachtje in Bandar zou slapen zodat ik de parade kon zien. Daar zou ook de sultan aanwezig zijn, dus het leek me best een goed idee.

Op woensdagmorgen heb ik een klein koffertje gepakt en de grote koffer in mijn hotel achtergelaten. Ik heb vervolgens gewerkt en ben samen met Harry wezen lunchen. Harry nam me mee voor de lunch bij de boatclub, aan de rivier. Dat was leuk, lekker en gezellig. Na het eten kreeg ik een kopje Senseo in zijn kantoor....nooit gedacht dat dat zo lekker kon smaken naar een tijdlang slechte koffie gedronken te hebben!

Na de lunch werkte ik tot 4 uur door, en toen was het tijd om naar Bandar te rijden. Die rit is ruim anderhalf uur en er werd veel drukte verwacht ivm de feestdag van donderdag. Vandaar dat ik om 4 uur vertrok, op aanraden van mijn collega's. Ze hadden zelfs in de lunchpauze gezorgd dat mijn bezinetank weer vol was! Over goeie service gesproken.

De weg naar Bandar toe is een lange rechte weg, maar het laatste kwartier, als je de stad in rijdt, is lastiger en ietwat verwarrend als je nieuw bent. Gelukkig had ik van Harry een mooie tekening gekregen met de route erop, en dat werkte perfect! Even voor zessen kon ik mijn hotelkamer in. Geheel volgens de traditie hieronder wat foto's van de hotelkamer in Bandar:

Ik had geluk want ik kreeg een "upgrade" omdat het hotel zo vol was. Een mooie kamer dus met zelfs een fruitschaal op tafel.

Na een verfrissende douche ging ik de stad in op verkenning. Overal stonden al kraampjes klaar voor donderdag. Het was heel druk op straat met auto's, want op donderdagmorgen zouden alle straten worden afgesloten.

In het centrum heb ik nog maar een keertje een foto van de moskee gemaakt, want in het donker zag dat er weer heel anders uit. Ik vond het een mooi gezicht:

Na mijn wandeling heb ik gegeten in het restaurant van het hotel. Het is best heel leuk om op reis te gaan voor je werk en mensen te ontmoeten enzo, maar in je eentje eten in een hotelrestaurant is toch niet ideaal!

De volgende dag was het zover: de 22e nationale feestdag van Brunei.
Al om 6.30 liep ik buiten op straat, waar de voorbereidingen in volle gang waren. Dit is de ingang van het plein waar de sultan later zou binnenkomen en ook de parade. Om half zeven was het nog leeg. Op de achtergrond zie je de moskee.

Op de gebouwen rondom het plein zie je grote foto's van de sultan...

Op de straten rondom het plein waren de voorbereidingen in volle gang. Groepen van militairen, schoolkinderen en weet ik wat voor organisaties allemaal waren aan het oefenen voor de parade. Tussen 7 en 8 heb ik hier wat rondgewandeld en op een bankje gezeten om al die voorbereidingen te zien.

Het is wel leuk om al die groepjes te zien lopen, allemaal in verschillende kleuren.

Om een uur of acht ben ik de tribune opgegaan. Ik wist niet of dat wel mocht, maar een aardige politieagent nodigde me uit om te gaan zitten en ik kreeg zelfs een vlaggetje! Er was nog net aan een plekkie voor me, naast een familie uit Tutong (ander dorp). Ik zat naast de 18-jarige zoon die een gesprek met me aanging en sommige aankondigingen voor me vertaalde. Echt super gastvrij en vriendelijk allemaal. Links van de tribune waar ik zat was de tribune voor alle belangrijke gasten (ministeries enzo) en rechts op de foto hieronder zie je waar de sultan en zijn familie kwamen te zitten.

Na een tijdje wachten begon het spektakel. Iedereen op de tribune zat klaar met de vlaggetjes en vooral met veel eten. Het leek wel een picknick!
Eerst arriveerde de sultan in een auto met veel motors erbij. Toen kwam de muziek: via de straat achter de tribune het veld op.

Na de muziek volgden een zooitje militairen. Toen die tot stilstand waren gekomen voor de sultan, kwam de sultan van de trap af en liep een keertje langs ze heen om ze te begroeten.

Op de foto hieronder kun je de sultan zien.
Hij is het mannetje in het legergroen met de rode baret, rechts op de foto.
Het is de enige foto die ik kon maken waarop hij echt te zien is..

Toen dit voorbij was ging de sultan weer zitten en marcheerden de militairen weg. Toen begon de muziek en kwam er een grote groep mensen in het grijs met vlaggen aanrennen... dat was wel een bizar gezicht. Met vlaggen, paraplu's, pomponnen (schrijf je dat zo?) en waaiers deden ze een "dansje" op de maat van de muziek. Waarbij ze dan die attributen in verschillende kleuren gebruikten. Het leek wel een mozaiek, erg mooi!



Daarna werden er boven de tribune rechts van ons een aantal gekleurde borden uitgeschoven. Op die borden allerlei tekeningen die met Brunei te maken hebben.

Daarna werden er achter die borden supergrote ballonnen opgelaten. O ja, en we moesten ook nog meerdere malen opstaan en het volkslied zingen. Ik heb uit volle borst meegezongen (geintje).

Nou, en toen begon de parade pas echt: onder luide marcheermuziek kwam de ene na de andere groep langs de sultan marcheren en daarna het veld op. De sultan stond op om iedere groep te salueren.

Sommige groepen gingen het veld niet op maar marcheerden langs de sultan de straat weer op...

..en andere groepen marcheerden langs onze tribune, zo het veld op.
Toen ze op het veld waren gingen ze keurig in een vak staan, in de houding.

Ja, en als je dan denkt dat dat het wel is dan heb je het hartstikke mis! Want er waren wel 100 van die groepen die een voor een langsmarcheerden!

Die arme sultan zal een lamme arm hebben gekregen van dat salueren want hij stond wel een uur lang zo!

En langzaamaan vulde dat gigantische veld zich helemaal met allerlei groepen in allerlei kleuren... hieronder zie je hoe de voorste rij gevuld is met die groepen, terwijl er nog 2/3 van het veld vrij is...en vooraan onder die boog door marcheren de nieuwe groepen langs de majesteit....het gaat maar door.

Het was ondertussen bijna 10 uur en de zon brak door. De groepen die al vanaf het begin op het veld stonden begonnen het heet te krijgen...


Ik zag zelfs een aantal mensen afgevoerd worden op brancards..

Maar op een gegeven moment stond dat hele veld dus echt vol en kon de sultan weer gaan zitten. En toen begon de show pas echt!

De muziek ging hard aan en al die groepen haalden hun rooie en gele waaiers, blauwe pomponnen en gekleurde paraplu's tevoorschijn en synchroon op de muziek voerden ze een show uit. De mensenmassa veranderde op de maat in de vlag van Brunei en allerlei andere gekleurde figuren! Echt heel bijzonder.


Hieronder zie je hoe de massa in een rood-met-geel figuur verandert, alleen maar door met hun waaiers te wapperen.

En vervolgens pakken ze de pomponnen en verandert het veld in een blauw-wit figuur...

En daarna nog een aantal figuren en kleuren....erg mooi allemaal.

Om kwart voor 11 was het weer voorbij en vertrok de sultan. Ondertussen was het superheet en ik liep langzaam terug naar het hotel. Daar heb ik nog een uurtje gerelaxed, en rond 12.00 ben ik in de auto gestapt om terug te rijden naar Kuala Belait. Om een uur of twee was ik daar en toen was ik het wel erg zat. Dus ik heb een beetje voor de tv gehangen en ik heb mijn koffer ingepakt en ik heb in het hotelrestaurant gegeten.
Ik ging lekker vroeg slapen en vanmorgen heb ik uitgecheckt, de koffers in de auto gegooid en naar mijn werk in Seria gereden. En daar zit ik nu, de koffers staan in mijn kantoor en over anderhalf uur word ik naar Miri airport gebracht. Vanuit daar vlieg ik naar Kuala Lumpur en vanavond laat naar Amsterdam. Zaterdagmorgen ben ik weer thuis en kan ik mee om naar de carnavalsoptocht te kijken.

Tot zover mijn Miri-Penang-Brunei blog. Ik hoop dat jullie het interessant vonden. Voorlopig zal ik niet veel meer op deze website zetten.
Groetjes van Iris en hopelijk tot snel!

Zondag 19 februari: Iris verhuist naar een ander hotel.

Mijn collega's in BSP hadden voor me bedacht dat ik de eerste week in het Guesthouse zou verblijven en de tweede week in het Riviera hotel in Kuala Belait. Dat was op zich wel fijn, want dat betekent een beetje afwisseling. En na een week in het Guesthouse werd dat ook wel erg saai. Kuala Belait ligt wel iets verder van Seria af, maar er is wel iets meer te zien rondom het hotel. Dus op zondagmorgen na het ontbijt gingen de koffers in de auto en reed ik naar KB om het Riviera hotel te zoeken. Dat had ik vrij snel gevonden.


Dit is de kamer die ze me gaven: aan de ene kant een soort zithoek met tv, en aan de andere kant het bed. Dit is een vrij nieuw hotel en het zag er dan ook supergoed uit!

En het mooie is: vanuit mijn hotelkamer is dit het uitzicht!

Je kijkt vanuit je bed zo over de rivier, erg mooi allemaal. Maar ja toen ik na een uurtje de kamer wel gezien had, was het nog steeds zondagmorgen. Dus ik pakte de auto en reed naar Seria, zodat ik de route naar mijn werk voor de volgende dag alvast kon ontdekken. dat was eigenlijk niet zo moeilijk. In het centrum van Seria schoot ik maar een paar plaatjes zodat je weet hoe dat er dan uitziet: eigenlijk is het maar 1 straat met een paar shoppies en that's it!



Na een lunch die bestond uit Laksa (noodle soepie) bij de Chinees reed ik terug naar KB en daar was het centrum niet veel beter. Hmmm...tikkie saai. Dus toen heb ik een filmpie gekeken op mijn hotelkamer. Het voordeel van mijn nieuwe kamer is dat ze engelse tv kanalen hebben want in het Guesthouse hadden ze 4 kanalen waarvan 3 stoorden en die ene die het deed was een Bruneis moslimkanaal...

's Avonds heb ik een rondje gewandeld door het durpie en dan ben je echt een bezienswaardigheid...kinderen wijzen naar je en mannen en vrouwen beginnen te fluisteren en te giechelen als ze je zien lopen....ik steek boven iedereen uit. Na een rondje wandelen ging ik op een bankje zitten tegenover het bus en taxistation. Dat was interessant, want allerlei lokale mensen hadden daar stalletjes uitgezet om eten te verkopen! Middenin dat station, en geen bus of taxi te bekennen!

En dat was mijn weekend in Brunei.

Na het weekend heb ik op maandag en dinsdag weer lange dagen gewerkt. Ze lijken hier echt te waarderen wat ik voor ze doe en dat geeft een goed gevoel. Tegelijkertijd betekent het ook dat ik bekaf ben na een dagje werken en dus ben ik op maandag en dinsdag gewoon vroeg naar bed gegaan zonder verder veel mee te maken. Geen foto's gemaakt, maar dat gaat wel weer veranderen de komende paar dagen!

Groetjes van Iris

Zaterdag 18 februari: een dagje op stap!

Op zaterdag 18 februari ben ik voor het eerst sinds mijn aankomst in Brunei op pad geweest. Samen met collega Harry, een Groninger die al 3,5 jaar in Brunei werkt, ging ik naar de hoofdstad van Brunei: Bandar.

Harry had me op vrijdag gevraagd of ik daar zin in had want zijn vrouw was in Nederland en het leek hem wel gezellig om samen een dagje Bandar te verkennen. Nou, graag! Om 8.30 haalde hij me op bij het guesthouse en onze eerste stop was bij het Empire Hotel. Wow! Het is een 6-sterren hotel! Echt een paradepaardje van Brunei en van de Sultan. De hele binnenkant van het hotel is bedekt met Italiaans marmer....echt ongelofelijk!

Toen we daar even hadden rondgekeken reden we het centrum van Bandar binnen. Eerst tijd voor koffie....Hieronder zie je Harry op het terras waar we koffie dronken.

Het was een uur of 11 's morgens, maar al aardig heet. Het terras ligt aan het water en dit was het uitzicht:

In dat water varen allerlei bootjes af en aan, want zoals je op de foto's ziet ligt er een "waterdorp": Kampong Ayer.

Na de koffie stapten ook wij in zo'n bootje.

Hieronder zie je huisjes in het water, met op de achtergrond een grote moskee.

Nogmaals de moskee:

Maar voordat we naar het dorp gingen, voeren we eerst een stukkie langs de rivier, de jungle in. Ons doel: apies kijken!


Iris werd al snel gestoken door een paar muggen...stom natuurlijk om je antimuggenspul te vergeten als je het water opgaat in de jungle.

De mangrove bomen staan met hun wortels in het water, erg mooi om te zien. Om je heen hoor je allerlei jungle-geluiden, meestal vogels.

De beste tijden om apies te zien is 's morgens vroeg of 's avonds, dus we waren benieuwd of we er een paar zouden tegenkomen. Op dit plekje stopten we even met de boot, want hier zagen we apen. Ze waren iets te ver weg om er goeie foto's van te maken, dus daarom een foto van Harry en Iris:

Trouwens, als je heel goed kijkt dan kun je op onderstaande foto een of twee aapjes ontdekken...moet je wel lang zoeken hoor! We zagen twee soorten apen: de "standaard" kleinere grijze aapjes, en de "bijzondere" grotere oranje-kleurige apen met een rare neus. Die waren grappig om te zien. Ben vergeten hoe ze heten.

Na het aapjes-kijken voeren we weer terug richting Bandar. Hier zie je de stad weer verrijzen midden in de jungle...

De rots die hier in het water staat moet een zinkend schip voorstellen volgens een of andere legende....ik ken het verhaal verder niet.

Hier komen we al iets dichter in de buurt van de stad en je kunt de moskee in het midden zien liggen met zijn gouden toren..

Nog even een kiekje van Iris met Bandar op de achtergrond....dan weet je tenminste zeker dat ik er was ;-)

Nou, en toen gingen we dus die Kampong Ayer van dichtbij bekijken. Op de foto hieronder zie je hoe de mensen daar echt in het water wonen. Het blauwe huisje is de woning van onze bootman.


Zelfs een Shell-benzine station op het water!


Zo ziet de wereld er dus uit na de zondvloed!
Zie je jezelf al tanken in je bootje en dan uitstappen en om airmiles vragen?!

Ook erg interessant om te zien: kinderen die uit school komen. De meeste kids hier gaan op zaterdagmorgen naar school. De kids die in Kampong Ayer wonen gaan dus per boot, of per boot-taxi.

Hier staan ze in de rij te wachten bij de school-halte en je ziet al die kleine taxi-bootjes daar aanleggen om die kids te vervoeren.

Nadat we hadden bekeken hoe de school uitging, voeren we weer terug naar ons opstappunt in het centrum van Bandar.

Vanuit de boot kon je de moskee al mooi zien liggen. Toen we uit de boot kwamen hebben we eerst even geluncht en zijn vervolgens het centrum in gewandeld.

En toen we het centrum inliepen, zagen we de moskee nog beter liggen...

En toen zijn we er ook meteen maar even naartoe gelopen en eromheen. Het is erg mooi om te zien, maakt volgens mij niet uit wat het ze kost, zolang het maar mooi is. Dat heb je in een land waar de sultan geld teveel heeft...

Het interessante is dat direct naast de moskee dit soort huizen staan...tsja.

Nou, en toen hadden we het wel weer gezien in Bandar. We reden in een dik uur terug naar Seria, alwaar ik nog door Harry werd uitgenodigd voor een Corona'tje in zijn expat huis. Dat was erg leuk, vooral ook om te zien hoe Harry en zijn vrouw hun woonkamer hebben ingericht met souvenirs vanuit allerlei Aziatische landen. Da's wel een van de voordelen van het expat leven...je ziet veel van de wereld.
Rond 17.15 werd ik weer afgezet bij het Guesthouse. Ik ben erg blij dat ik Bandar zo heb mogen ontdekken met Harry, het was zeker de moeite waard!

Groetjes van Iris